Ks. Jacek Brzezicki [1] – od 1775 r
Urodził się w 1723 r. Pochodził z diecezji chełmińskiej. Kształcił się w tamtejszym Seminarium Duchownym. Święcenia kapłańskie otrzymał w Chełmży w 1747 r. z rąk Macieja Sołtyka, sufragana chełmińskiego. Za zgodą władz kościelnych pracował w diecezji płockiej.
Piotr Gałkowski o Ks. Jacku Brzezickim, proboszczu w Sadłowie pisał: Obowiązki proboszcza sadłowskiego objął w grudniu 1759 roku. Pasterzował do września 1763 roku. Jego następca ksiądz Walenty Jaroszewski wystawił mu niezbyt pochlebną opinię w protokole przejęcia parafii, pisząc: „Nastawszy na toż beneficjum sadłowskie, zastałem po Imć X. Hiacentym Brzezickim wołów parę starych, krowę jedną, były ad antiquo dwie i koń jeden, lecz ich nie zostawił X. Brzezicki. Żadnego przy tym nie zastałem porządku gospodarskiego. Także zastałem w domu plebańskim drybusek i stolik stary, stołek i szafków starych małych dwie, łóżko stare bez posłań drewniane. Żyta wszystkiego w snopkach, jęczmienia ze trzy wory, owsa dwa wory, grochu jeden, pszenicy jeden, tatarki trudno rachować, bo tylko zielisko było” [2].
Do Gójska przybył w 1775 z Parafii w Nowem koło Grudziądza. Świadczy o tym wzmianka uczyniona przez wizytatora ks. Wojciecha Józefa Gadomskiego w czasie wizytacji generalnej w 1776 roku o mającym nastąpić przywiezieniu rzeczy osobistych księdza. „Żadnego beneficjum ani w tej ani w inszej diecezji nie ma, na swoim beneficjum rezyduje cura animarum przy nim executiva. Forrnati sue ordinationis inclusive ad presbiteratum z inszymi rzeczami ma w Nowym za Grudziądzem, czeka sposobu do przywiezienia z inszymi ruchomościami swymi”[3]
Ks. Jacek Brzezicki był proboszczem w Gójsku Od 1775 r. Stale rezydował w parafii, obowiązki swoje wypełniał dobrze, bez sakramentów nikt nie umarł, miał aprobatę do słuchania spowiedzi. W czasie wizytacji w 1776 roku wizytator ks. Gadomski zapisał: „Pleban tego kościoła kommendę ma prezentowany, rezyduje zawsze, imię jego ksiądz Jacek Brzezicki lat pięćdziesiąt mający, roku 1747 na księstwo poświęcony diecezjan, formatów przy sobie nie ma święcenia jako go ordynował, czyli święcił JWimć ksiądz Maciej Sołtyk sufragan chełmiński, biskup. Sam przez się miewa kazania de penatis et aliis viicis i katechizuje[4].
W tym czasie parafia w Gójsku nie była zbyt bogata. Wizytator w 1776 roku zapisał: „Dochód na tym beneficjum taki doroczny, że chleba zawsze brakuje, gdyby nie parafianie księdza żywili. Inwentarza lokalnego plebańskiego do ekonomiki należnego żadnego nie masz i nie było, który jest potrzebny, jako to woły, krowy etc. Folwarku żadnego, żadnej wioski, żadnego poddanego nie było i nie masz … Żadnych legacji kościół na fabrykę, ani na insze potrzeby ten kościół nie ma” [5]. W 1783 r. ks. Jacek Brzezicki, dominikanin[6] pracował jako komendarz w Mochowie, w parafii zawsze przebywał [7].
[1] Na podstawie biogramu Ks. Michała Mariana Grzybowskiego. [w:] Ks. M. M. Grzybowski, Duchowieństwo diecezji płockiej, T. 7, Płock 2019, s. 43.
[2] P. Gałkowski, Parafia św. Jana Chrzciciela w Sadłowie, Rypin 2008, s. 362. Książka w wersji elektronicznej dostępna na stronie Kujawsko-Pomorskiej Biblioteki Cyfrowej, bezpośredni link do publikacji: https://kpbc.umk.pl [Dostęp 2023-02-26]
[3] Ks. M. M. Grzybowski, Materiały do dziejów Ziemi Płockiej, Z archiwaliów diecezjalnych płockich XVIII wieku, Towarzystwo Naukowe Płockie, Płock 1981, s. 41.
[4] Tamże, s. 41-42.
[5] Ks. M. M. Grzybowski, Duchowieństwo diecezji płockiej, T. 7, Płock 2019, s. 43-44.
[6] Ks. M. M. Grzybowski, Duchowieństwo diecezji płockiej, T. 6, Płock 2017, s. 145.
[7] Ks. M. M. Grzybowski, Duchowieństwo diecezji płockiej, T. 7, Płock 2019, s. 44.