Ks. Michał Skupieński vel Skupiński [1] – proboszcz szczutowski od VIII 1911 do VI 1926 roku

Michał Skupieński urodził się 2 września 1878 roku w Tumie pod Łęczycą jako syn Michała i Marianny z Culickich. Szkołę powszechną i średnią ukończył w Łęczycy, tam też wstąpił do Seminarium Nauczycielskiego. Zmienił jednak decyzję w 1897 roku, przenosząc się do Seminarium Duchownego w Płocku. Święcenia subdiakonatu otrzymał 21 grudnia 1901 roku w kościele poreformackim w Płocku, z rąk biskupa J. Szembeka, zaś sakrament kapłaństwa otrzymał w 1903 roku.

Jako neoprezbiter pracował na wikariacie w Sochocinie, od 1907 roku w Czerwińsku, a od 1908 roku w płockiej farze. W 1911 roku otrzymał probostwo w Szczutowie. Dziennik „Słowo” z 1 sierpnia 1911 roku informował: „ks. Michał Skupiński wikariusz par. płockiej, mianowany proboszczem par.  Szczutowo” [2]. W 1912 roku ks. M. Skupiński był skarbnikiem (kasjerem) istniejącego w Szczutowie Kółka Rolniczego [3].

TW parafii Szczutowo przeżył czasy pierwszej wojny światowej oraz wojny polsko-bolszewickiej 1920 roku. We wrześniu 1923 roku przyjmował na wizytacji pasterskiej biskupa A. Nowowiejskiego. Zarówno kościół parafialny, jak i plebania były utrzymane w należytym stanie.

W czerwcu 1926 roku przeniósł się na probostwo do Chamska, obsługując jednocześnie kościół w Poniatowie. Ks. Skupieński był ostatnim proboszczem, który otrzymał nominację na stanowisko proboszcza parafii Chamsk, ponieważ od dawna proboszcz tej parafii mieszkał w Poniatowie, a parafianie chamscy wielokrotnie tą nazwą czuli się dotknięci, zwłaszcza, gdy używano jej złośliwie. Dlatego też w 1927 roku biskup A. Nowowiejski zmienił nazwę parafii chamskiej na poniatowską. Do dziś w diecezji płockiej jest parafia w Poniatowie pod wezwaniem św. Floriana, zaś w Chamsku – kościół rektorski, także pod wezwaniem św. Floriana.

(…) Kościół był utrzymany w należytym porządku, przed kościołem zadrzewiono plac. W pracy religijnej i społecznej pomagały proboszczowi Siostry Służki Maryi, których było w tym czasie pięć. W tej parafii ks. Skupieński pracował cicho, bez rozgłosu i tu zastała go druga wojna światowa. Prawie całą okupację przeżył na miejscu. Aresztowany został w maju 1944 roku i uwięziony w Płocku, gdzie przebywał w miejscowym więzieniu do 1 sierpnia tegoż roku. Zwolniony powrócił do parafii, gdzie doczekał wyzwolenia i pracował jeszcze kilka lat. Zmarł nagle, 7 lutego 1950 roku w Poniatowie. Pochowany został na miejscowym cmentarzu.

[1] Na podstawie biogramu Ks. Michała Mariana Grzybowskiego. [w:]  Ks. M. M. Grzybowski, Duchowieństwo Diecezji Płockiej, t. 1 cz. 2 s. 336-337.

[2] Dziennik „Słowo” Nr 208 z 1 sierpnia 1911 roku   w dziale „Dziennik Kościelny” informuje o zmianach dokonanych w składzie osobistym duchowieństwa rzymsko katolickiego w diezezji płockiej. „ks. Michał Skupiński (Dziennik błędnie podaje nazwisko księdza Skupiński) wikariusz par. płockiej, mianowany proboszczem par.  Szczutowo”. Skan dziennika Słowo został opublikowany na stronie internetowej Biblioteki Narodowej pod adresem: www.polona.pl, [Dostęp 2023-03-06] Podobną informację powtórzył dziennik Słowo w Nr 230 z dnia 23 sierpnia 2011 roku.

[3] St. Gajewski, Duchowieństwo w Królestwie Polskim wobec Towarzystw Rolniczych 1897-1914, [w:] Roczniki Humanistyczne Tom XXXVIII, zeszyt 2 – 1990 r, s. 222,